Alaaf!!! Fijne carnaval iedereen. Tenminste voor degene die het vieren dan. Het carnavals gevoel is bij mij ver te zoeken. Ik werd er aan herinnerd door 2 (uiteraard) Duiste meisjes die een gek hoedje op hadden. Zij zouden serieus weer terug naar Duistland willen voor dit gekke feest. Ieder zijn ding denk ik dan maar. Ik denk dat veel mensen met me willen ruilen op de plek waar ik nu ben beland: Noosa. Een klein plaatsje aan het strand tussen Brisbane en Fraser Island. Erg relaxed.

Ma 16 feb 2009

Gelukkig ik ben weg uit Brisbane. Ik had in dat gedeelte niet veel langer willen blijven. Deze middag heb ik de Greyhound bus naar Noosa genomen. Greyhound is lekker goepkoop en dat is te merken ook. De vorige keer was de bezine op en dit keer moest er eerst een band verwisseld worden. Op de internet site geven ze aan: “reis met één van onze vele luxe bussen door Australie. Het kan aan mij liggen, maar ik heb lang gezocht naar luxe en heb het niet kunnen vinden. Ook deze rit was niet echt lekker onderuit zitten. Ik zat bij het raam toen er een jongen besloten had naast mij te komen zitten. Na 10 minuten lag hij al te slapen. Dat is op zich geen probleem, maar wel toen hij bocht na bocht steeds dichter mijn kant op schoof. Na 15 minuten zat ik tegen het raam met hem aan de andere kant tegen me aan gedrukt. Fijn! Ik ben opgestaan en naast oma gaan zitten. Volgens mij voelde hij zich een beetje lullig, maarja oma zat tenminste stil en die sliep niet. Oma’s zijn altijd gezellg! Eenmaal aangekomen in Noosa werd ik door de hostel eigenaar opgehaald. Kijk daar houd ik van. Goede service. Het hostel is lekker kneuterig en schoon. Ook heel fijn!

Di 17 feb 2009,

Op het briefje van het hostel stond dat ik een fiets kon huren. Daar had ik echt super veel zin in: fietsen. Toch gek dat je dat soort dingen dan toch ineens best mist. Ik was dan ook super blij op mijn iets te kleine mountainbike. Het enige nadeel was het weer. Het regende vandaag de hele dag. Je zou onderhand je geld teug vragen met regen in Australie, maar dit jaar is anders dan anders heb ik me laten vertellen. Maar goed het is wel lekker verfrissend en anders doe je ook niet veel. Het is alleen wel even een ander stukje fietsen dan thuis. Jemig na de eerste berg moest ik al zowat afstappen!! Ze hadden me wel verteld dat het bergachtig was, maar ik dacht dat zal wel meevallen. Eenmaal bij een strand aangekomen raakte ik aan de praat met een surf shop eigenaar. Dat is zo’n goede zin:” wil je een foto van me maken” Je hebt dan vaak gelijk een leuk gesprek. Misschien moet ik dat in Nederland ook maar eens proberen. Het was goed dat ik daar even op gehouden werd, want daardoor heb ik mijn eerste dolfijnen gezien. Ze zwommen vlak naast de surfers. Het schijnt zelfs dat ze soms zo dichtbij komen dat je met ze kan zwemmen. Leuk hoor, maar voor mij hoeft dat niet persee. Het zijn tenslotte toch net als hele grote vissen. Ik dacht de hele dag te gaan fietsen, maar door de bergen was ik er na 2 uur al klaar mee. Ik had het zo heet gekregen dat ik heel graag even wilde zwemmen. En dat is een goed idee in de regen, want je bent dan toch al nat.Het enige nadeel was dat er niemand anders in het water lag waardoor ik een beetje bang werd. Je kan jezelf soms helemaal gek maken. Ik dacht echt dat er ieder moment een haai aan kon komen en ik zag overal kwallen. Waarschijnlijk gewoon mijn eigen schaduw, maar goed. Na het zwemmen, wat meer poedelen aan de waterkant was dan echt zwemmen, heb ik nog even zitten kletsen met de lifeguards van het strand. Die haddden vanwege het weer toch geen ruk te doen.Toen er een man aan ons vroeg of het veilig was om te zwemmen zei ik heel bijdehand dat ik nog in leven was dus dat hij makkelijk het water in kon. Ook niet helemaal eerlijk. Maargoed. Ik wilde de lifeguard natuurlijk niet laten merken dat ik ook bang was voor haaien. Eenmaal in het hostel heb ik zowaar een keer boodschappen gedaan en gekookt. De keuken was zo schoon dat ik dacht dat het wel een keer kon.

Woe 18 feb 2009,

Vandaag wilde ik gaan wandelen door het national park van Noosa. Het weer was vandaag een stuk beter dan gisteren. Vanaf mijn hostel is het ongeveer een half uurtje lopen naar stand en het begin punt van de wandeling. Ik dacht dit wel weer op mijn nieuwe All Stars te kunnen doen, maar toen ik bij het strand aankwam had ik alweer een blaar. Ik leer ook niet snel van de Blue Mountains. Ik kon echt niet meer verder lopen en was mijn slippers vergeten. Ik dacht een fiets te huren voor een uur, maar dat was 20 dollar. Voor datzelfde geld heb ik maar nieuwe slippers gekocht. De wandeling was prachtig lang de rotsen en de stranden en door het national park waar koala’s schijnen te zitten. Ik heb er uiteraad geen één gezien.

Do 19 feb 2009,

Ik had twee dagen geleden een dagtour voor vandaag geboekt naar Fraser Island. Een eiland waar de ongerepte natuur van Austalie te zien is met het mooiste Australische meer. Je kan er ook 2 nachten blijven kamperen wat echt super schijnt te zijn, maar daar had ik niet zoveel tijd meer voor helaas. Dan maar een dag. Heb ik het in ieder geval gezien. De dag begon vroeg: al om half 7 s’ochtends. Het nadeel van zo’n reis is altijd dat de weg er naar toe vaak langer is dan de eigenlijke dag. Maar in dit geval was dat geen probleem, want de bus reed over het strand. Echt een super mooie rit! Ergens midden op het strand hebben we een bakkie koffie gedronken om vervolgens weer verder te gaan naar Fraser Island. Het hoogte punt van de dag op Fraser island vond ik lake mc Kenzie. Een meer precies naar mijn zin: geen zout water, er leef niets dus ook geen vissen, super helder, lekker warm (25 graden) en een wit strand. Alleen de palmbomen ontbraken. Was ik voor mijn gevoel toch nog even op de Whitsundays. Op het strand kon je zowat niet liggen, want de zon brande in je lijf. De gids zei dat als je je niet insmeert je na 10 minuten al begint te verbranden. Toen ik net uit het water was en een peukie aan het roken was werd ik eraan herinnerd door mijn Russische mede reisgenote. Zo’n typische Russin die na 3 jaar in Nieuw Zeeland wonend nog steeds geen Engels spreekt. Zo één. Ze zei dat ze me wel even wilde helpen met mijn rug insmeren. Oh dat is altijd aardig. Eerst even mijn peukie oproken dacht ik. Voor dat ik het wist had ze de zonnebrand al in mijn handen gespoten en moest ik eerst haar rug doen om vervolgens zelf van top tot teen van nek tot kont door een grote russin te worden ingesmeerd. Oh okey!! Helemaal wit van de zonnebrand ben ik maar snel het water weer ingegaan. Na het zwemmen en de lunch was ik super moe en dacht ik lekker te gaan slpane in de bus, maar helaas. Ik kreeg jeuk en niet zo’n klein beetje ook. Overal uitslag!! En vooral mijn handen. Ik wilde ze er wel af hakken zo gek werd ik ervan. Dat heb je met zo’n Nederlands poezelig huidje. Dat is gewoon nergens aan gewend.

Vrij 20 feb 2009,

Helaas mijn camera had gisteren in één keer besloten om ermee op te houden. Heel fijn net een paar dagen voor het einde van mijn reis. Mijn doel van vandaag was dan ook een nieuwe camera kopen. Morgen ga ik naar de “Steve Irwin” dierentuin. Daar heb ik heel veel zin in. Het is dan ook waarschijnlijk de laatste grote onderneming van mijn reis. En Austalie is Steve Irwin dus dit moet ik zeker gezien hebben!!