Ik ben thuis: bedankt allemaal!!!

Daar ben ik dan weer terug in Nederland en wat is het typisch Nederland. Koud en nat en druk. Maar ik moet zeggen dat ik wel heel erg blij ben dat ik weer thuis ben en dat ik jullie allemaal weer zie. Jullie reacties op mijn site hebben me heel veel goed gedaan. Ik vond het echt super om te lezen. Altijd leuk om te horen dat je gemist wordt! En ik heb onwijs gelachen om jullie verhalen. Echt super bedankt daarvoor!!!!!

Woe 25 feb 2009,

Vandaag is het dan zover. Ik ga weer naar huis. Mijn vliegtuig vertrok op een normale tijd in de middag dus ik kon na het uitchecken van mijn super hotel op mijn gemakkie naar de vliegveld. En zo op mijn gemakkie dat ik de laatste was die incheckte bij de balie. Daar had ik geluk mee, want om die reden was ik de enige in een rij van 4 stoelen in het vliegtuig. De rest van het vliegtuig zat helemaal vol. Kon ik even lang uit liggen!! En met behulp van mijn valium pillen in combinatie met rode wijn kon ik dan ook zowaar een uurtje slapen. Eenmaal op Singapore aangekomen begon ik toch weer te twijfelen over mijn vlucht van Londen naar Amsterdam die ik geboekt had op deze woensdagavond. Op het moment dat ik gratis aan het internetten was om de tijd te doden en ik de schoolmail nog even openden kwam ik erachter dat de mededelingen van woensdag al te zien waren. SHIT!! ik dacht al dat ik het niet klopte: op woensdag vertrekken en op woensdag aankomen. Nee zei de vrouw van Singapore bij balie: je vertrek op woensdagavond en je komt dan op donderdag ochtend aan. Oh mijn god. Staat zometeen mijn moeder en snuitie daar op Schiphol zit ik niet in het vliegtuig!! Gelukkig kon ik mijn moeder nog te pakken krijgen om te melden dat ik woensdag niet aan zou komen. Een paar minuten later kreeg ik het eerste berichtje al van Martijn: ken je die mop van die Aussie die op woensdag gaat landen!! Heel fijn.

Do 26 feb 2009,

De vlucht van Singapore naar Londen was iets minder leuk. Turbulentie de hele weg. Ik was zo blij met mijn valium pillen! Anders had het een hele stress volle dag kunnen worden. Het enige wat ik nu voelde was de zwaartekracht in mijn lijf. Eenmaal in Londen aangekomen was ik dan ook behoorlijk brak. En ik moest mijn vlucht om boeken. Tenminste ik hoopte dat het kon. Dat kon dus wel, maar dat koste me wel 150 euro voor een nieuw ticket. Plus de kosten van mijn ticket voor woensdag is 200 euro alles bij elkaar. Wat een hele goedkope rit had moeten worden is nu dus behoorlijk duur uitgevallen. Maargoed ik wilde zo snel mogelijk naar huis. Ik was het echt zat!! Toen ik in het vliegtuig stapte wist ik nog niets van het ongeluk. Nee ik kwam erachter tijdens mijn eigen landing. Heel fijn. In de krant van mijn buurman.

Toch is het gek: zo ben je in de zon in Australie en zo ben je weer thuis en moet je maandag weer gaan werken. Ik ben in ieder geval goed uitgerust en kan er dus voorlopig weer tegenaan.

Ik vond het super leuk om te horen dat jullie zo hebben genoten van mijn weblog. Ik zou het dan ook graag willen voorzetten, maar mijn leven in Nederland is helaas niet zo boeiend. Ik zou dan toch echt weer op reis moeten. Hmmmmmm

SUPER BEDANKT!!!!!!!!!!

Brisbane

Daar ben ik dan op mijn laatste eindbestemming in Australie: Brisbane.Hier vandaan vlieg ik morgen, woensdag, weer terug naar Nederland. En ik vind het een heel fijn idee dat ik jullie binnenkort allemaal weer zie. Ik jullie ook ontzettend gemist!!

Zat 21 feb 2009,

Joepie vandaag ga ik naar de dierentuin. In mijn uppie. Dat is dan iets minder gezellig, want het is nou juist altijd zo leuk om samen dieren uit te lachen. Maar ik heb me toch wel prima vermaakt. Vanuit Noosa, waar ik vorige week was, ging er een speciale Steve Irwin bus naar de dierentuin en dat was gratis. Wist ik van te voren niet dus dat was weer een meevaller. En de dierentuin was al duur genoeg vond ik: 25 euro. Toen de bus stopte bij het hostel zag ik dr al zitten. Jawel daar was ze weer, mijn Russiche vriendin!! En ze was ferrie gheppie to see me again. Heel fijn ik ook. Onderweg werd er in de bus een film gedraaid over Steve en hoe het allemaal begon. Echt te grappig de manier waarop hij verteld hoe zijn dochter Bindi werd geboren. Look at this beauty!!! Alsof het een possum was. Zowieso een beetje raar om hem overal in de dierentuin te zien, want er staat bijna nergens aangegeven waar en wanneer hij gestorven is. En overal waar je kijkt hangt zij: Bindi Sue de dochter. Er zijn zelfs Bindi t-shirts, Bindi poppetjes en er is een Bindi pony park. Het park was eigenlijk kleiner dan ik had verwacht, maar het is wel specialer dan een normale dierentuin. Er zijn bijna geen kooien en er worden heel veel shows gegeven. Uiteraard heb ik de beruchte krokodillen show van Steve irwin gezien. Maar dan zonder Steve Irwin. En de tijger show vond ik erg leuk. Normaal gesproken zie je deze beesten alleen maar liggen slapen, maar nu waren ze zo waar in beweging. Ook heb ik nog een keer kangeroes geaaid en koals's. Altijd leuk! Koals's zijn echt mijn lievelings beesten. De koala is echt de koning van het relaxen. Die beesten vallen in iedere positie in slaap en worden alleen maar wakker als ze blaadjes willen eten. Wat een leven. Dat zou ik ook wel willen: kunnen slapen in iedere positie: weet je hoe handig!! Om half 4 tegen het einde van de dag maakte mijn Russische vriendin me er (net als in fraser island) weer op attend dat we toch echt terug naar de bus moesten. Fijn dank je!!

Zon 22 feb 2009,

Gefeliciteerd Belly!!! Vandaag ga ik het strandoord Noosa verlaten. Ik heb de bus geboekt terug naar Brisbane om daar de laatste paar dagen in de ronte te lopen. De hostel eigenaar heeft me op het laatst nog onwijs geholpen met het zoeken naar een hotel. Ik wilde me de laatste 2 nachten nog even goed verwennen met een luxe hotel. De hostel eigenaar wilde me, als ik hem zou bellen, wel even naar de bus brengen. Toen ik het met mijn mobiel probeerde kwam ik erachter dat ik het verkeerde nummer had. Ik een beetje in paniek, want de bus vertrok al over 10 min. Gelukkig mocht ik de mobiel van een meisje uit het hostel gebruiken. Toen ik hem belde zei hij dat hij alleen nog even wilde wachten tot de wasmachine was uitgedraaid. Nee!!! Ik moet nu naar de bus. Oh okey. Gelukkig kwam ik nog net op tijd aan.

3 uur later was ik weer terug in Brisbane en niet in het gedeelte waar ik eerder al had gezeten, maar in een hostel midden in de stad. In de avond had ik besloten nog maar wat bier te drinken, want mijn handen deden echt super zeer. Ik dacht dan voel ik er tenminste niet zo veel meer van. Die avond raakte ik aan de praat met Shane. Shane was zo aardig om me voor de volgende dag uit te nodigen voor een rondje door de stad. Altijd leuk!

Ma 23 feb 2009,

Ik ben ingecheckt in het hotel. En dit is echt luxe!! Vooral als je al zo'n tijd in hostels hebt gespendeerd. Mijn hotel kamer is meer een huiskamer dan een hotelkamer. Helaas kon ik niet gelijk genieten van het king size bed, want ik moest maar weer eens naar de dokter. Het meisje van de apotheek had gezegd dat ik naar de dokter moest toen ik haar mijn handen had laten zien. Het zag er ook inderdaad niet uit. Net of het mijn eigen handen niet meer waren. En de kloven zijn geen kloven, maar meer scheuren. De dokter had een sublieme diagnose gesteld: contactallergie. Joh!! Daar was ik inderdaad zelf nog niet opgekomen. Maar goed. Mijn handen zijn onstoken en ik zit nu aan een 8 daagse anti biotica kuur. Fijn!! Omdat ik nu toch bij de dokter was had ik maar gelijk om wat medicijnen voor mijn vliegangst gevraagd. En dat heeft geholpen, want ik heb valium meegekregen. 6 pillen maar liefst. Nou als dat geen bijzondere terug reis wordt!!

Om half 2 had ik afgesproken met Shane. Hij heeft me de rest van de dag Brisbane laten zien. Het is altijd leuk als iemand je meeneemt, want op die manier kom je nog eens op plekken warr je anders niet zo snel naar toe zou gaan. Het was na mijn anvontuur bij de dokter dan gelukkig toch nog een leuke dag geworden.

Di 24 feb 2009,

Vandaag ga ik nog even ultiem van het hotel genieten. TV kijken (is alweer een tijdje geleden) zwemmen in zwembad op de 4e verdieping, de sauna en lekker liggen in mijn king size bed. Heerlijk!!!

Australie is echt een heel bijzonder land, maar bij verre niet zo mooi als Nieuw Zeeland. Er zijn wel heel erg mooie plekken in Austalie, maar daar moet je dan vaak een lange weg naar toe reizen. Toch heb ik hier heel erg genoten en met name van de zon.

Noosa

Alaaf!!! Fijne carnaval iedereen. Tenminste voor degene die het vieren dan. Het carnavals gevoel is bij mij ver te zoeken. Ik werd er aan herinnerd door 2 (uiteraard) Duiste meisjes die een gek hoedje op hadden. Zij zouden serieus weer terug naar Duistland willen voor dit gekke feest. Ieder zijn ding denk ik dan maar. Ik denk dat veel mensen met me willen ruilen op de plek waar ik nu ben beland: Noosa. Een klein plaatsje aan het strand tussen Brisbane en Fraser Island. Erg relaxed.

Ma 16 feb 2009

Gelukkig ik ben weg uit Brisbane. Ik had in dat gedeelte niet veel langer willen blijven. Deze middag heb ik de Greyhound bus naar Noosa genomen. Greyhound is lekker goepkoop en dat is te merken ook. De vorige keer was de bezine op en dit keer moest er eerst een band verwisseld worden. Op de internet site geven ze aan: “reis met één van onze vele luxe bussen door Australie. Het kan aan mij liggen, maar ik heb lang gezocht naar luxe en heb het niet kunnen vinden. Ook deze rit was niet echt lekker onderuit zitten. Ik zat bij het raam toen er een jongen besloten had naast mij te komen zitten. Na 10 minuten lag hij al te slapen. Dat is op zich geen probleem, maar wel toen hij bocht na bocht steeds dichter mijn kant op schoof. Na 15 minuten zat ik tegen het raam met hem aan de andere kant tegen me aan gedrukt. Fijn! Ik ben opgestaan en naast oma gaan zitten. Volgens mij voelde hij zich een beetje lullig, maarja oma zat tenminste stil en die sliep niet. Oma’s zijn altijd gezellg! Eenmaal aangekomen in Noosa werd ik door de hostel eigenaar opgehaald. Kijk daar houd ik van. Goede service. Het hostel is lekker kneuterig en schoon. Ook heel fijn!

Di 17 feb 2009,

Op het briefje van het hostel stond dat ik een fiets kon huren. Daar had ik echt super veel zin in: fietsen. Toch gek dat je dat soort dingen dan toch ineens best mist. Ik was dan ook super blij op mijn iets te kleine mountainbike. Het enige nadeel was het weer. Het regende vandaag de hele dag. Je zou onderhand je geld teug vragen met regen in Australie, maar dit jaar is anders dan anders heb ik me laten vertellen. Maar goed het is wel lekker verfrissend en anders doe je ook niet veel. Het is alleen wel even een ander stukje fietsen dan thuis. Jemig na de eerste berg moest ik al zowat afstappen!! Ze hadden me wel verteld dat het bergachtig was, maar ik dacht dat zal wel meevallen. Eenmaal bij een strand aangekomen raakte ik aan de praat met een surf shop eigenaar. Dat is zo’n goede zin:” wil je een foto van me maken” Je hebt dan vaak gelijk een leuk gesprek. Misschien moet ik dat in Nederland ook maar eens proberen. Het was goed dat ik daar even op gehouden werd, want daardoor heb ik mijn eerste dolfijnen gezien. Ze zwommen vlak naast de surfers. Het schijnt zelfs dat ze soms zo dichtbij komen dat je met ze kan zwemmen. Leuk hoor, maar voor mij hoeft dat niet persee. Het zijn tenslotte toch net als hele grote vissen. Ik dacht de hele dag te gaan fietsen, maar door de bergen was ik er na 2 uur al klaar mee. Ik had het zo heet gekregen dat ik heel graag even wilde zwemmen. En dat is een goed idee in de regen, want je bent dan toch al nat.Het enige nadeel was dat er niemand anders in het water lag waardoor ik een beetje bang werd. Je kan jezelf soms helemaal gek maken. Ik dacht echt dat er ieder moment een haai aan kon komen en ik zag overal kwallen. Waarschijnlijk gewoon mijn eigen schaduw, maar goed. Na het zwemmen, wat meer poedelen aan de waterkant was dan echt zwemmen, heb ik nog even zitten kletsen met de lifeguards van het strand. Die haddden vanwege het weer toch geen ruk te doen.Toen er een man aan ons vroeg of het veilig was om te zwemmen zei ik heel bijdehand dat ik nog in leven was dus dat hij makkelijk het water in kon. Ook niet helemaal eerlijk. Maargoed. Ik wilde de lifeguard natuurlijk niet laten merken dat ik ook bang was voor haaien. Eenmaal in het hostel heb ik zowaar een keer boodschappen gedaan en gekookt. De keuken was zo schoon dat ik dacht dat het wel een keer kon.

Woe 18 feb 2009,

Vandaag wilde ik gaan wandelen door het national park van Noosa. Het weer was vandaag een stuk beter dan gisteren. Vanaf mijn hostel is het ongeveer een half uurtje lopen naar stand en het begin punt van de wandeling. Ik dacht dit wel weer op mijn nieuwe All Stars te kunnen doen, maar toen ik bij het strand aankwam had ik alweer een blaar. Ik leer ook niet snel van de Blue Mountains. Ik kon echt niet meer verder lopen en was mijn slippers vergeten. Ik dacht een fiets te huren voor een uur, maar dat was 20 dollar. Voor datzelfde geld heb ik maar nieuwe slippers gekocht. De wandeling was prachtig lang de rotsen en de stranden en door het national park waar koala’s schijnen te zitten. Ik heb er uiteraad geen één gezien.

Do 19 feb 2009,

Ik had twee dagen geleden een dagtour voor vandaag geboekt naar Fraser Island. Een eiland waar de ongerepte natuur van Austalie te zien is met het mooiste Australische meer. Je kan er ook 2 nachten blijven kamperen wat echt super schijnt te zijn, maar daar had ik niet zoveel tijd meer voor helaas. Dan maar een dag. Heb ik het in ieder geval gezien. De dag begon vroeg: al om half 7 s’ochtends. Het nadeel van zo’n reis is altijd dat de weg er naar toe vaak langer is dan de eigenlijke dag. Maar in dit geval was dat geen probleem, want de bus reed over het strand. Echt een super mooie rit! Ergens midden op het strand hebben we een bakkie koffie gedronken om vervolgens weer verder te gaan naar Fraser Island. Het hoogte punt van de dag op Fraser island vond ik lake mc Kenzie. Een meer precies naar mijn zin: geen zout water, er leef niets dus ook geen vissen, super helder, lekker warm (25 graden) en een wit strand. Alleen de palmbomen ontbraken. Was ik voor mijn gevoel toch nog even op de Whitsundays. Op het strand kon je zowat niet liggen, want de zon brande in je lijf. De gids zei dat als je je niet insmeert je na 10 minuten al begint te verbranden. Toen ik net uit het water was en een peukie aan het roken was werd ik eraan herinnerd door mijn Russische mede reisgenote. Zo’n typische Russin die na 3 jaar in Nieuw Zeeland wonend nog steeds geen Engels spreekt. Zo één. Ze zei dat ze me wel even wilde helpen met mijn rug insmeren. Oh dat is altijd aardig. Eerst even mijn peukie oproken dacht ik. Voor dat ik het wist had ze de zonnebrand al in mijn handen gespoten en moest ik eerst haar rug doen om vervolgens zelf van top tot teen van nek tot kont door een grote russin te worden ingesmeerd. Oh okey!! Helemaal wit van de zonnebrand ben ik maar snel het water weer ingegaan. Na het zwemmen en de lunch was ik super moe en dacht ik lekker te gaan slpane in de bus, maar helaas. Ik kreeg jeuk en niet zo’n klein beetje ook. Overal uitslag!! En vooral mijn handen. Ik wilde ze er wel af hakken zo gek werd ik ervan. Dat heb je met zo’n Nederlands poezelig huidje. Dat is gewoon nergens aan gewend.

Vrij 20 feb 2009,

Helaas mijn camera had gisteren in één keer besloten om ermee op te houden. Heel fijn net een paar dagen voor het einde van mijn reis. Mijn doel van vandaag was dan ook een nieuwe camera kopen. Morgen ga ik naar de “Steve Irwin” dierentuin. Daar heb ik heel veel zin in. Het is dan ook waarschijnlijk de laatste grote onderneming van mijn reis. En Austalie is Steve Irwin dus dit moet ik zeker gezien hebben!!

Sydney deel 2

Het is alweer een tijdje geleden en in de tussentijd ben ik in Brisbane aanbeland. Nog iets meer dan een weekje te gaan. Nu is dan ook de tijd aangebroken om af te tellen helaas.

Yem mijn haar is inderdaad echt super lang voor mijn doen. Ik vind het zelf op zich ook wel leuk staan, maar ik weet niet hoe lang ik dit vol houd. Het is super onhandig, want iedere keer als het waait zit mijn haar in mijn mond of mijn gezicht.

En Eric de foto van het links draaiende putje komt eraan. Ik moet eerst nog even grondig onderzoek doen.

Ma 9 feb 2009,

Vandaag wilde ik eigenlijk een grote wandeling maken van een uur of vier, maar mijn tenen deden nog te zeer in mijn wandelschoenen. Dan maar op mijn slippers en kijken hoe lang ik het vol houd. Uiteraard was dit niet zo lang, maar de wandeling langs de klif van de Blue Mountains was prachtig. Heel veel kaketoes gezien. Dat zijn van die witte papagaaien met een gele kuif. En ze maken super veel lawaai. Soms net als apen. Op de weg terug heb ik de japanners uitgelachen die een foto probeerde te maken van de Three sisters. Om half 12 was het weer totaal omgeslagen en hing er een dikke laag mist. Je kon geen 2 meter meer voor je uit kijken. En toch blijven fotograferen. Ze zijn gewoon niet te stoppen! In de avond werd ik terug gebeld door het bedrijf waarmee ik canyoning had gedaan afgelopen zaterdag. Ik wilde heel graag toch proberen om nog te klimmen. In eerste instantie zeiden ze dat het niet kon, omdat er geen andere mensen waren en ze minimaal 3 mensen nodig hebben. Maar later belden ze me terug of ik met korting toch nog mee wilde. Nou dat wilde ik uiteraard wel. Is ook beter dan met zo'n groep.

Di 10 feb 2009,

Het is helaas niet de hele dag klimmen, want het weer was er niet naar. Dit was een soort van canyoning, abseil en klimmen in één. Nou ja abseilen is ook een onderdeel van klimmen en ik had het nog nooit eerder gedaan. En canyoning is handig, omdat je toch al nat bent van de regen. Het enige nadeel van een regenachtige dag is dat het super glibberig is. Vooral in de canyon, omdat alles mossig is. Ik ben dan ook meerdere malen ontzettend op mijn muil gegaan. Maar ik stond snel weer op zodat mijn gids niet door had dat ik steeds viel. Ik wilde me niet laten kennen, want hij viel geen één keer. Het abseilen was echt te gek. Vooral de laatste abseil van 30 meter langs een waterval. Echt super gaaf!! En het enige nadeel van abseilen is dat je altijd weer omhoog moet. Jemig wat was dat zwaar!! Met een volle rugzak met zijn touwen en mijn wetsuit stijl omhoog. Soms nog steiler dan een trap. Dit was al klimmen opzich. Toen de gids vroeg of we even moesten stoppen zei ik dat het wel ging, maar eigenlijk kon ik echt niet meer!! Mijn benen deden super zeer en ik was totaal buiten adem. Maarja ik had op de lijst ingevuld dat mijn conditie in orde was dus ik moest wel doorlopen voor mijn gevoel. Eenmaal bijna boven moesten we het laatste gedeelte rotsklimmen. Kreeg ik toch nog mijn zin. Het uitzicht was echt prachtig en echt super super hoog! Ik kreeg het dan ook best een beetje benauwd toen ik naar beneden keek. Maar dat was eigenlijk waar ik het voor wilde doen, want dat is toch wel een kick om zo hoog te zijn!!

Woe 11 feb 2009,

Vandaag ga ik weer terug naar Sydney in de hoop nog twee nachtjes bij de vrienden van Hans te kunnen blijven. Hans zei dat ze me graag wilde ontvangen en dat ze een mega groot huis hebben. Het doel van vandaag was dan ook Jessica bellen en de trein reis zo lang mogelijk uitstellen. Beiden is gelukt! Ik was lekker laat in mijn YHA hostel en Jessica wilde me de volgende dag al ontvangen en ophalen van het pondje aan de overkant van het water. Echt super aardig! Het YHA hostel was veel schoner dan het rans hostel waar ik eerder was in Sydney. Maar dat kan ook bijna niet anders. YHA hostels zijn eigenlijk altijd goed en schoon. Ik zou daar dus iedere keer kunnen verblijven, maar dat doet de rest van de Nederland al die daar op vakantie zijn. Dat vind ik altijd iets minder leuk. YHA is ook eigenlijk standaard heel veilig en er gebeurt dan ook nooit iets. Toch een beetje te saai voor mij. Dan maar kakkerlakken dan heb ik tenminste wel iets te vertellen.

Do 12 feb 2009,

Ik moest met het pondje naar de dierentuin aan de overkant van het water waarJessica me op kwam halen. En het liefst voor 12 uur, want anders zat ze met de Porsche van Luke. (haar man) Dat is natuurlijk ook een beetje onhandig! Nu kwam ze me ophalen met de 4 weel drive Mercedes dat is iets ruimer. Ik moest er super om lachen,want die problemen ken ik niet. Bij gaat het meer om de band van mijn fiets die lek is. Jessica was echt super enthousiast toen ze me op kwam halen en ik had gelijk het gevoel dat ik welkom was. Eenmaal bij het huis aangekomen kreeg ik een rondleiding. En dat was nodig ook ,want het huis is echt mega!!! Hans heeft niets te veel gezegd. Het is inderdaad zoals hij zei een soort huis zoals je het op MTV the cribs ziet. Alles er op en eraan: zwembad, pooltafel, flipperkast, mega flatscreen tv's, iedere kamer had uitzicht op de tuin. Alles bij elkaar een huis van 6 miljoen Austalian dollar. Ik was te nieuwsgierig en had Jessica gevraagd naar de waarde van het huis. Luke en Jessica hebben een dochtertje van 2 jaar oud (Evie) die goed gebruik maakt van de grootte van het huis. Als je even niet op let is ze overal en nergens. Jessica vroeg me dan ook om de deuren achter me op slot te draaien anders is ze te lang op zoek. Evie is echt een super schattig en ondeugend kindje. Ze klimt overal op en onder en soms kreeg ik er echt een hardverzakking van als ze ineens boven op de tafel stond. Oho ik word net als mijn moeder. Hoe moet dat als ik zelf ooit kinderen krijg?In de middagheeft Jessica me rond gereden in en om haar woonplaats. Langs de mooie stranden, die veel schoner en rustiger zijn dan Bondi beach. En het uitzichtpunt op het opera huis vanaf de andere kant van de haven. Eenmaal teruggekomen was het tijd voor een flesje champagne. We hebben de hele avond gezellig zitten kletsen met een glaasje champagne en een heerlijke Indische maaltijd. Hier kan ik best aan wennen!

Vrij 13 feb 2009,

Ik wilde vandaag nog niet naar Brisbane, want het is vrijdag de 13^e! Echt niet dat ik dan in het vliegtuig stap!! Vandaag wilde Jessica me laten zien waar Home and Away (een soort van GTST, maar dan van Australie) wordt opgenomen, omdat ik vertelde dat ik het bij mijn nicht vaak keek. Ook wilde ze me de stranden van Palm beach laten zien, waar de echt super rijke mensen een huis hebben. Helaas regende het de hele dag, maar de stranden waren prachtig!! In de middag hebben we lekker geluncht in een sjiek restaurantje waarvan ik niets mocht betalen.Eenmaal terug hebben we weer gezellig zitten kletsen maar nu met pizza en rode wijn. Echt super aardig van Jessica en Luke. Ze hebben me super verwend de tijd dat ik daar verbleef!! Luke heb ik eigenlijk maar 5 minuten gezien, want die is continu aan het werk. Ja dat is dan het nadeel van een miljoenen bedrijf.

Zat 14 feb 2009,

Vandaag vertrekt mijn vliegtuig naar Brisbane en Jessica wilde me op het vliegveld van Sydney afzetten. Had ik weer even geluk. De laatste ochtend heb ik nog even goed genoten van het uitzicht vanuit mijn slaapkamer op de mooie tuin en het zwembad. Ik zal dit king size bed gaan missen denk ik. Na het ontbijt kreeg ik ook nog eens van alles mee: koffie, choclade etc . Ik kom echt niets te kort hier!! Eenmaal bij het vliegveld aangekomen hebben we afscheid genomen. Jessica moest naar een baby shower en ik naar Brisbane. Kan ik toch nog zeggen dat ik heb gecouch surft, maar dan wel mega luxe!!

Ik had het al verwacht toen ik het weer deze ochtend zag,want de turbulentie was echt heel erg vandaag. Ik trok het echt super slecht. Alle vliegangst theorieën die de vorige keer wel hielpen (waarschijnlijk, omdat ik toen ook geen turbulentie had) hielpen nu echt voor geen meter. Ik moest dan ook weer heel hard janken. Hoe gênant weer!! De mascara zat weer op mijn kin. Maar ik moet zeggen dat na een huilbui ik wel mega opgelucht ben en het beter kan uithouden dan daarvoor. Ook gek eigenlijk. Maargoed ik heb het weer overleefd.

Zon 15 feb 2009,

Dat heb ik weer! Ik ben weer beland in het junkie uitgaansgedeelte van de stad. Hoe ik het toch iedere keer weer voor elkaar krijg? Ik heb vannacht dan ook super slecht geslapen, want ik lag boven de discotheek. Dat is op zich niet erg, maar wel als mijn kamer ook nog het verzamelpunt is geworden van alle meiden die nog van plan zijn om uit te gaan. Ik dacht de volgende dag lekker te kunnen uitslapen, maar ook dat zat er niet in: Eén van de meiden vond het nodig om me om half 8 wakker te maken en me vervolgens te beschuldigen van het jatten van haar telefoon: of ze in mijn spullen mocht kijken of haar telefoon daar soms tussen lag. Het moet niet gekker worden! Ik reageerde dan ook niet echt vriendelijk op deze vraag. Opzouten!!! Ik heb vandaag dan ook gelijk een ticket geboekt voor de bus naar Noosa. Een klein plaatsje ergens aan het strand (op aanraden van Jessica). Snel weg hier!

Blue Mountains

Daar ben ik dan in de bergen: de Blue Mountains!!

Gelukkig ben ik weg van dathet hostel in Sydney. Bah dat was echt een ranzige backpackers! En Mirand komt volgens mij direct van de straten van Kings Cross, want ze zag eruit al een ex-junk. Het hostel was zo smerig dat het heel veel kakkerlakken aantrok en hele hele grootes!! Zo groot heb ik kakkerlakken nog niet eerder gezien. Degene die plots boven mijn hoofd liep had zelfs vleugels en was te groot om er met mijn slipper op te gaan staan. En te snel ook dus ik kon hem met geen mogelijkheid te pakken krijgen. Dan moet je maar net doen of ze er niet zijn, alleen dat is heel erg moeilijk als je wilt gaan slapen! Het beste is om zo snel mogelijk al je zintuigen uit te schakelen: Je ogen dicht doen, want dan zie je ze niet, geheel onder de dekens gaan liggen, want dan voel je ze niet en je i-pod in doen, want dan hoor je ze niet (tenminste degene met vleugels) Maar ik kan je vertellen: dat slaapt heel erg ongemakkelijk en vooral als het zo heet is!! Ik heb de laatste nacht dan ook verschrikkelijk slecht geslapen en werd heel erg brak wakker. Maargoed dan waardeer je de schonere hostels weer wat beter moet je maar denken.

Do 5 feb 2009,

Vandaag heb ik een tripje gemaakt naar het meest bekende strand van Sydney: Bondi beach. Het strand was super groot, maar ik had het eigenlijk nog veel groter verwacht van wat ik op de plaatsjehad gezien. Eigenlijk is het het slechtste strand van Sydney zeggen de inwoners zelf. Veel te veel mensen en niet heel bijzonder mooi. Er lagen dan ook voornamelijk toeristen en backpackers op het strand. En de backpackers waren aan het surfen. Eigenlijk is het helemaal niet zo'n goed surfstrand, want er waren maar een paar zielige golfjes waar dan ook iedereen een poging op waagde. Toen ik op het strand was aanbeland kwam ik erachter dat ik mijn bikini was vergeten. Heel slim: ik ga naar het strand en neem mee......(of niet). Maargoed ik kon toch niet gaan zwemmen in mijn uppie, want dan moet ik al mijn spullen achterlaten en dat doe ik liever niet. Ik heb het met een slecht roddelblaadje wel geteld 1,5 uur volgehouden. En dat is lang voor mij alleen.

Vrij 6 feb 2009,

Oh eindelijk was uit dat rans hostel: ik kan het niet vaak genoeg gezegd hebben. In de ochtend ben ik op de trein gestapt naar de Blue Mountains. Dat is 2 uur reizen en dus goed te doen. Aangekomen in het hostel stond ik versteld: Jemig wat is dit een leuk hostel en echt mega schoon!! Dit is zelfs het eerste hostel waar ik niet mijn slaapzak gebruik, maar gewoon onder de dekens ga liggen! Normaal gesproken ben ik heel erg vies van dekens in hostels, maar deze waren echt schoon! De eigenaresse van dit hostel is echt een aardig vrouwtje en geen ex-junk. Dezelfde dag ben ik met 2 Duisters (uiteraard weer Duitsers) opgelopen naar Echo point. Een uitzichtpunt op de Three Sisters. Drie mega grote rotsen. Echt super mooi!! Aangezien het een bekend uitzichtpunt was waren hier dan ook weer heel veel Japanners aanwezig. Snel weer weg!

Zat 7 feb 2009,

Voor vandaag heb ik canyoning geboekt. Dit is na het rotsklimmen in Nieuw Zeeland het meest spectaculaire dat ik tot nu toe gedaan heb. Canyoning is jezelf een weg banen door het water van een canyon. Over natuurlijke glijbanen,over rotsen klimmenen soms moet je springen. Soms hoog, soms minder hoog. De groep was gelukkig niet zo groot. We waren maar met z'n drieen dus dat schoot lekker op. Ik heb echt super veel plezier gehad in de canyon! Ik ben alleen wel een beetje gehalvend terug gekomen. Er zaten namelijk continu heel veel kleine scherpe kiezels in mijn nieuwe All stars (waar ik met blote voeten in ging, heel erg slim) en dat deed heel erg zeer!! Omdat ik niet meer goed kon lopen (ook vanwege de blaren, op iedere grote teen één) viel ik de hele tijd om. Gelukkig kon de gids me iedere keer op tijd vastgrijpen.

s'Avonds begonnen mijn blaren op mijn grote tenen echt super zeer te doen. Volgens mij zijn ze ontstoken geworden door hettroebele water uit de canyon.Mijn tenenklopte dan ook als een gek.Op de toilet heb ik er heel dapper wat sterilon op gedaan waarna ik zowat tegen het plafond zat. Jemig wat deed dat zeer!! Eenmaal in bed kon ik mijn tenen niet eens meer onder de dekens leggen zo zeer deed het. Ik had echt het gevoel dat ze eraf zouden vallen of de volgende dag geamputeerd moesten worden. Ik heb er gewoon heel slecht van geslapen. En dat van een paar blaren!!

Zon 8 feb 2009,

Gelukkig mijn tenen zitten er nog aan en ik hoef denk ik niet naar de dokter, maar ze doen nog wel zeer. Ik kan in ieder geval niet gaan wandelen vandaag, want ze kunnen nu niet in mijn schoenen. En zeker niet in mijn nieuwe All stars. Dan maar wat gelezen en rustig aan gedaan. Was ook beter want het is vandaag 38 graden en dus toch te warm voor een wandeling. Ik ga lekker uit eten vanavond (is eigenlijk niet heel speciaal, want dat doe ik iedere avond maargoed) en hoop dat de Possum van gisterenavond weer op de veranda komt eten. Het zijn eigenlijk best schattige beestjes als je ze van dichtbij ziet. Toen ik dan ook tegen de Taiwaneese meisjes uit mijn kamer (die de possum aan het voeren waren) vertelde dat ik er handschoenen en sokken van heb keken ze me heel raar aan. Dat vond ik dus blijkbaar zelf alleen heel grappig!

Gelukkig want vanavond gaat het goed afkoelen: van 38 naar 24 graden. Ik kijk hier heel erg naar uit. Ook hoop ik dat de muggen dan weggaan, want ze hebben me in de avonden dat ik hier ben helemaal leeg gezogen. Ik krab me een ongeluk en de muggebulten zijn mega! Morgen ga ik een poging wagen om te wandelen. Ik hoop dat mijn tenen dan wat beter zijn.

Sydney deel 1

Wat gaat de tijd toch snel. Mijn laatste 3 weken zijn vandaag officieel in gegaan.

Di 3 feb 2009,

Vandaag heb ik de Miranda's (vrouwtje van het hostel) super wandeling naar het Opera huis gemaakt. En Miranda had gelijk: de wandeling was echt fantastisch mooi!!Langs de haven, het park en het water. Het eerste uitkijkpunt op het Opera huis is super zei Mirand. (Ja Willem nu heb ik er ook één, alleen deze maakt niet schoon) Dat was op zich ook zo alleen een beetje jammer van al die Japanners. Japanners eigenen zich gewoon een stuk grondgebied toe waarbinnen alleen zei en niemand anders met het Opera huis op de foto mogen. Toen ik per ongeluk in hun grondgebied stond werd mij niet vriendelijk gevraagd weg te gaan, maar ik werd er gewoon uitgejaagd met handgebaren! Kut Japanners. Die hebben echt geen manieren! Het opera huis moet je natuurlijk gezien hebben als je Sydney ben, maar eigenlijk is het best een lelijk gebouw van dichtbij. Het is misschien wel goed bedacht, maar ik kan niet echt zeggen dat ik het super mooi vind. Maargoed ik heb de foto's dus bij deze is het opera huis afgevinkt. Terug in het hostel heb ik toch maar 2 nachten bijgeboekt. Het went toch snel al die junkies en prostituees. Het is net Utrecht: Hoog Chagerijne, harde bollen straat en zelfs mijn hostel (the pink house) lijkt net de roze wolk. En als s'avonds zin het om uit te gaan dan kan ik altijd nog naar Porky's night club. He gezellig!!

Op weg naar het opera huis zag ik een openlucht bioscoop met uitzicht op de haven en de brug. Ik dacht als ik dan toch naar de bioscoop wil dan hier! Dit is waarschijnlijk de mooiste open lucht bioscoop van Australie. Eenmaal uitgevogeld te hebben hoe ik een kaarte kon bemachtigen ben ik er op de bonnefooi naar toe gegaan. Helaas moest ik achteraan de mega lange rij aansluiten en was de kans op een kaartje heel klein. Precies op het moment dat de kaarten waren uitverkocht kwam er een mevrouw naar me toe die mij 1 kaartje wilde verkopen die zij over had. Je had de rest van de mensen in de rij moeten zien kijken. Ik had echt geluk! Ik moest mijn naam op een kaartje schrijven en het kaartje opeen stoel plakken. Precies in het midden van het midden. Altijd handig mensen die alleen zijn. Die kun je gebruiken om de gaten op te vullen. Eenmaal rondgekeken kwam ik erachter dat ik waarschijnlijk de enige backpacker was, want er liep alleen maar elite en opgetutte lui uit Sydney rond. Niet echt heel erg spontaan! Behalve oma. Die zat naast me en vond het wel leuk om een praatje met me te maken. Ik heb echt een super leuke avond gehad met oma en het uitzicht was geweldig! Gelukkig de film ook: 'Vicky Cristina Barcelona' echt een aanrader!

Woe 4 feb 2009,

Op naar de klimhal in st Peters op aanraden van de klimmers die ik heb ontmoet in Nieuw Zeeland. De bedoeling was om mensen te ontmoeten om mee te gaan klimmen in de Blue Mountains. Ik wilde eigenlijk dit weekend gaan klimmen, maar er werd mij verteld dat het veel te heet wordt. Canyoning isbeter om te doen zeiden ze. Ook leuk. Ik denk dat het hele klim idee van mij in de Blue Mountains er niet in zit. Het is eigenlijk een beetje veel te hoog gegrepen ben ik achter gekomen. Mam ik ga gewoon heel veilig een wandeling maken of zoiets of met een treintje of een bootje. Ook leuk!!

Sydney

Daarben ik dan veiligen wel aanbeland in Sydney! Ik heb gisteren afscheid genomen van mijn nicht en ben op de bus gestapt naar mijn volgende avontuur.

Voor snuitie, Willem en Martijn: Jullie hebben toch wel een beetje gelijk wat betreft het couch surfen. Het is me afgeraden, omdat het een beetje te onveilig is. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het puntje bij paaltje ook wel een beetje eng vond om te doen. Sorry ik zal in het vervolg niet meer zo lelijk doen tegen jullie adviezen!!

Zat 31 feb 2009,

De laatste nacht bij mijn nicht en niet eens in mijn eigen bed, want we hebben een jaren 60/ hippie feest vanavond bij vrienden van Robbyn in een ander gedeetle van de stad. We slapen deze nacht dan ook bij een vriendin van Robbyn. Sophie ging niet mee, maar vond het wel super leuk om mij er zo belachelijk mogelijk uit te laten zien. En (zie foto's) dat is dr aardig gelukt. Zelfs zo goed dat ik en Robbyn volgens mij een beetje te overdressed waren. Toen we aankwamen verdraaide iedereen zijn nek en begon hard te lachen. De meeste mensen op het feest dachten er vanaf te komen door alleen op blote voeten te komen. Beetje jammer. Als een een prijs zouden worden uitgereikt voor de best verkleede dan weet ik zeker dat Robbyn en ik dat waren geweest! Helaas voor het feest had één persoon zich bedacht dat hij goed was in karaoke en hield dat dan ook heel erg lang vol. Zelfs zo lang dat niemand zich op de dansvloer durfde te begeven (behalve Robbyn dan) en we maar naar weer naar bed zijn gegaan.

Zon 1 feb 2009,

Ondanks de niet geslaagde dansavond heb ik toch een beetje een kater. Een strandwandeling kwam dan ook goed uit om mijn kater te laten verwaaien. En gelukkig kon dat vandaag, want zowaar: het is ontzettend afgekoeld. Heerlijk heel even geen zon en veel wind! De weg terug naar Robbyn's huis vond ik niet zo leuk, omdat ik wist dat ik binnen een paar uur afscheid moest nemen. Ik heb mijn tas ingepakt, Robbyn heeft voor de laatste keer weer heerlijk gekookt en toen was het zover: op weg naar de bus naar Sydney. Toch is het raar dat je je nicht in jaren niet gezien hebt en het zo moeilijk is om afscheid te nemen. Ik heb in de bus dan ook in mijn uppiezitten huilen! Uiteraard raar aangekeken door mijn medepassagiers.

Ma 2 feb 2009,

Mijn ticket voor de Greyhound bus naar Sydney was een special price. Het koste me maar 62 dollar (ongeveer 30 euro) voor een 15 uur durende busrit. Vandaag ben ik er dan ook achter gekomen wat die 'special' precies inhoud: het is excl een volle tank! 30 minuten voordat we het centraal station van Sydney bereikte was de benzine op en hield de bus op met rijden. Dat heb ik weer!! We hebben een uur moeten wachten een een reserve bus (valt opzich nog best mee) maar de airco had het ook begeven. Heet dat het was in die bus!!!! Eenmaal aangekomen op het centraal station heb ik eerst een peukie opgestoken om bij te komen. Stom, want ik was alweer 2 weken gestopt bij mijn nicht. Ik wist dat mijn nicht een hekel had aan roken dus ik daxht dat kan ik niet maken. Ik heb het dan ook volgens mij voornamelijk voor mijn nicht gedaan, want ik snakte naar een peukie op het onoverzichtelijke station van Sydney! En ja mam zodra ik het vliegtuig naar Holland neem ben ik weer gestopt. het is alleen even voor nu.

Na een minuutje relaxen ben ik gaan uitzoeken hoe ik bij mijn Sydney hostel moest komen. Ik heb niets geboekt en zomaar wat geprikt op de map van Sydney. Ik weet ook niet echt waar hier de 'place to be' is. In ieder geval heb ik de 'place to be' gevonden, maar dan voor alcoholisten, junkies en hoeren. Dat heb ik weer! Van alle leuke, mooie plekken in Sydney kies ik dit weer uit. Maarja ik bekijk het maar positief: het is net Utrecht dus ik voel me toch een klein beetje thuis!! Het hostel is echt alleen om te slapen zoals de meeste: het is een beetje smutzig. Maar misschien komt dat ook omdat ik het king sice bed van Robbyn ben gewend!

Morgen gaik naar het Opera huis van Sydney. Dat moet je natuurlijk gezien hebben. En vanaf het hostel is het goed te lopen dus dat is dan toch nog een positief puntje. Een negatief puntje (maar dan lichamelijk) is mijn pijn in mijn kaak die ik al 1,5 week heb. Ik heb het vermoeden dathet komt vanwege mijn verstandskies. Het viel mij in één keer op dat ik een onwijse bobbel heb naast mijn gewone kies. Oho dat is geen goed teken!! ik hoop het zo lang mogelijk uit te kunnen houden tot Nederland, want ik ga niet graag in Sydney naar de tandarts. Op hoop van zege dan maar!

Melbourne deel 2

Sorry, maar ik moet het toch echt even hebben over het weer hier! Het is al 5 dagen achter elkaar boven de 40 graden. Pfoe en dat is hard werken!! Vandaag koelt het eindelijk af: 36 graden. Lekker koel! Dit is dan ook wat ze noemen een Australische hittegolf. Het is hier sinds 1908 niet zo lang zo warm geweest. Er ontstaan spontaan bosbranden in de stad, de electriciteit valt uit en zwembaden zijn te warm geworden om lekker af te koelen. Gisteren was het toppunt bereikt: 45 graden. 45 graden voelt hetzelfde al datje de ovenopentrekt om je afbakbroodjes eruit te kunnen halen. En dan komt er nog eens bij dat de zon hier zo scherp is dat jehet in je huid voelt branden. Mijn voornaamste bezigheid is dan ook mezelf insmeren met factor 50+ en verder ben ik vooral binnen!

Woe 28 jan 2009,

Vandaag is Sophie jarig. Ze is 15 geworden. Daar is ze zelf heel blij mee, want nu kanze naar de film (15+) zonder zich schuldig te voelen. Ja sommige dingen zijn gewoon heel erg belangrijk op die leeftijd. Ze wilde heel erg graag een piercing bovenin haar oor. Dat heb ik zelf ook ooit gehad, maar dat ging ontzettend ontsteken. Ik heb dat verhaal dan maar niet tegen Sophie verteld. Sophie mocht bepalen wat we gingen eten en daar was ik heel blij mee: pannekoeken als ontbijt, chocoladetaart en Thais als avond eten. Zou ik hier iedere dag wel kunnen eten. We hebben dan ook de dag voornamelijk besteed aan inkopen doen in het overdekte winkelcentrum. Daar hebben ze lekker de airco aan staan. En niet te zuinig ook. Jemig wat is het daar koud!!! Lekker verschil van 40+ naar 20+. Sophie en ik moesten dan ook bij kipafdeling gaan staan om op te warmen. Lekkere warme kip.

Do29 jan 2009,

Weer een mega warme dag! Vandaag heb ik tennis gekeken op tv en een poging gewaagd om af te koelen in het zwembad. Robbyn en ik dachten een lekkere verfrissende duik te kunnen nemen in het plaatselijke buitenzwembad, maar dat hadden meedere mensen zich bedacht. Jemig wat was het daar druk. Gelukkig was de snelle baan nog een beetje vrij. Maar echt fris was het niet!! Het water was vies van al die mensen en eigenlijk te warm. Wel één voordeel van die hiite: als je uit het zwembad bent en even gaat zitten dan is je haar in 5 minuten droog. Het is gewoon net alsof je in zo'n haardroger staat!

Vrij 30 jan 2009,

Robbyn en Russel moesten vandaag werken en dus had ik besloten om naar het museum te gaan. Tom en Sophie wilden niet mee. Snap ik wel. Het museum was heerlijk lekker koel!!! Ik heb me prima vermaakt in mijn uppie. Lekker werk afzeiken tegen jezelf. Altijd leuk! Om het zo lang mogelijk in het museun uit te kunnen houden ben ik naar de film gegaan. i max is een bioscoop in het museum die 3D films draait. Dat is lang geleden dat ik daar naar toe ben geweest. De filmging over de Grand Canyon en het alsmaar dalende waterniveau van de rivier. Het uitzicht was prachtig!! Net alsof je er zelf geweest ben. Als je hoogte vrees hebt is het zelfs een beetje eng! Uiteindelijk heb ik dan toch een paar uur kunnen spenderen in het museum. Ik moest wel een beetje op tijd de trein terug hebben, omdat er door de warmte treinen uitvielen. Vooral in de spits: wat net zoals in Nederland tussen 5 en 6 is. Ik dacht om half 4 de trein te kunnen nemen, maar de hitte had al schade aangebracht. Ik moest dan ook 45 minuten wachten op de eerst volgende trein. Heel even had ik het gevoel dat ik op de NS stond te wachten. En toen ik bij Robbyn aankwam wasook daar destroomuitgevallen. Niet leuk meer 45 graden!!

Vandaag hebben we weer stroom enis het gelukkig wat afgekoelt: 36 graden. Kun je tenminste weer wat doen!! Klinkt een beetje raar maar 36 graden is opzichnog best uit te houden hier. Vanaf nuhou ik dan ook echt op met zeuren!!!

Dit is alweer het laatste weekend bij Robbyn. Morgen ga ik met de bus naar Sydney. 15 uur en 15 minuten. Als je dat in Nederland doet dan kom je ergens in Kroatie uit denk ik en hier ben je gewoon één stad verder!! Ik vind het super jammer dat ik weg ga, want ik heb het echt heel erg naar mijn zin gehad en ik ben ontzettend verwend, maar ik heb ook wel weer zin in een nieuw avontuur!